บนบ่า มีชีวิตน้อยๆ สองชีวิต ที่ต้องเติบโตไปข้างหน้า

ณ วินาทีนี้ ไม่มีอุปสรรคใด ที่จะฟันฝ่าไม่ได้

กลอนดีๆ จาก forward-mail

 ทุกคนมี  พ่อแม่   ที่แก่เฒ่า                เลี้ยงดูเรา  จนใหญ่โต รโหฐาน
รวมระยะ  เวลา แสนเนิ่นนาน                  จากเริ่มคลาน   แบเบาะ  เพาะเลี้ยงมา
สู่สำเร็จ    การเรียน  ได้เขียนอ่าน             เข้าทำงาน มีเงินเดือน ร่วมเรือนแสน
อยู่เป็นสุข  ทุกข์ห่างกาย ไม่ขาดแคลน      แต่สุดแค้น แสนลำเค็ญ เป็นลืมตัว
สองคนอยู่  โดดเดี่ยว  ท่านเปลี่ยวนัก               เคยฟูมฟัก เลี้ยงดู จากอู่หาย
ลูกทำงาน  ต่างถิ่น สิ้นกลิ่นกาย                        ไม่เคยจ่าย ค่าเลี้ยงดู อดสูคน
น่าเห็นใจ  พวกมนุษย์ สุดอาเพศ                      น้ำใจเปรต กิเลสท่วม อ่วมสมอง
คิดแต่เรื่อง  ฟุ่มเฟือย ไม่เหนื่อยลอง                ล้วนสนอง อารมย์ สมอุรา
ถึงเวลา แล้วพี่น้อง  สนองเถิด                          จะได้เกิด  เป็นมงคล กุศลหลาย
ทุกถ้วนทั่ว ตัวตน  ไม่พ้นตาย                          ตอบสนอง ท่านเป็นไง ได้บุญคุณ
พระในบ้าน นั้นยิ่งใหญ่ กว่าใดนัก                      ทุกคนมัก  มองข้าม ยามจองหอง
ใช่ในวัด ในวา  เพลหน้ากลอง                         พระคุ้มครอง  คือพ่อแม่ แน่แท้เทียว
เป็นมงคล  กับชีวิต อุทิศเถิด                              ความประเสริฐ จะเกิดมี ดีหนักหนา
ทำบุญกับ   พ่อแม่ ที่แก่ชรา                                จะนำพา ความร่มเย็น เป็นสุขเอย